Anayasa değişikliğinde, demokratik maddeler de var...
Ancak bunlar asıl hedefi kamufle etmek için getirilmiştir. Asıl hedef aynen YÖK’te yapıldığı gibi, yüksek yargıyı ve Anayasa Mahkemesi’ni hükümetin emrine sokmaktır.
Halkımız  Anayasa referandumunu, AKP’ye ders vermek için kullanabilir.
Siyasi, ekonomik ve sosyal uygulamalar birer zulme dönüştü. Türk halkı  kaybettiği refahı yeniden talep etmelidir.

Bu sene Mart ayında, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mezun ve Mensupları Vakfı, İstanbul’da  “Riskler ve Beklentiler, 2010” konulu  bir araştırma yaptırmıştı. Araştırma sonuçları dikkate alınsaydı, bugün yaşananları yaşamıyor olacaktık.
Bu araştırmadaki sorulardan birisi, “Sizce şu an Türkiye’nin çözülmesi gereken en önemli sorunu nedir?” şeklindeydi. İstanbul halkının yüzde 56.1’i, çözülmesi gereken en önemli sorun olarak, işsizlik, hayat pahalılığı gibi ekonomik sorunları görüyordu.

Bu sene ve 2011 baharına kadar, ekonomi bıçak sırtında gidecek. İMKB indeksinin artması, ilk çeyrekteki yüksek büyüme, sanayide kapasite artışı, tüketici güvenin artması, ekonomi için olumlu gelişmelerdir. Bu gelişmeler kısmen 2009 kriz yılına göre ortaya çıkan iyileşmelerdir. Kısmen de ekonominin iç dinamiklerinin sonucudur.
Olumlu gelişmelere rağmen büyüme ve kapasite kullanım oranı gibi  göstergeler 2 yıl öncesine ulaşmadı.

2001 yılında Kemal Derviş’in ve IMF’nin getirdiği program, tarım sektöründe devlet desteğini yarı yarıya azalttı. AKP iktidarı da bunun üstüne yattı.
Aslında 2001 programı ile tarıma darbe vuranlar, bugün her siyasi partide yine varlar. Bunun içindir ki çıkan sesler çok cılız kalıyor.

 Öte yandan, Türkiye’de tarım politikası her zaman etkinlik ve verimlilik üstüne değil, oy amacına dönük popülizm hedefli olmuştur.