SANAYİDE MORALLER NEDEN BOZUK?

Resmi istatistiklerden Sanayi sektöründe giderek morallerin bozulduğu anlaşılıyor.

 

1)Sanayide beklentiler moral bozuyor… Merkez Bankasının temmuz ayı reel sektör güven endeksinde ‘’ekonomide genel gidişatı nasıl görüyorsunuz ‘’sorusunu firmaların verdikleri cevaplardan imalat sanayinin morallerin bozuk olduğu anlaşılıyor.  Mayıs ayında söz konusu genel gidişat endeksi yüzde 110.5 iken, temmuz ayında yüzde 93.2 ‘a gerilemiştir. Endeks değerinin 100’ün üstünde olması güveni ,altında olması ise güvensizliği gösteriyor.

 

2) Sektörel denge giderek bozuluyor…Aslında Finans sektörü ile karşılaştırdığımız zaman sanayi sektöründe güven azalması olacağı açıkça ortaya çıkmaktadır. Reel sektörde 2012 yılında 500 büyük sanayi kuruluşunun toplam karı 24.1 milyar liradır. Buna karşılık sayısı 49 olan bankaların toplam karı  da aynı düzeyde 23.6 milyar liradır. Ortalama bir bankanın 2012 yılı karı yine ortalama 10 büyük sanayi kuruluşunun karına eşittir. 

 

 

 

3) Sanayide üretkenlik düştü…İmalat sanayiinde kapasite kullanım oranı temmuzda bir önceki aya göre arttı.. Haziranda yüzde 76.2 olan kapasite kullanım oranı temmuz ayında yüzde 78.5 oldu. Ne var ki yine de Türkiye sahip olduğu yüksek kapasiteyi bir türlü kullanamıyor.

 

Cumhuriyet dönemi olarak  ortalamalarına bakıldığından kapasite kullanım oranı yüzde 80 ‘in üstünde olmuştur.

 

İmalat sanayi kapasite kullanım oranı  sanayi üretiminin gidişi hakkında bilgi verir. Ancak kapasite kullanım oranı sanayi üretim endeksi ile birlikte değerlendirilirse daha anlamlı sonuçlar verir. TÜİK’in en son yayınladığı Mayıs ayı sanayi üretim endeksi , bir önceki aya göre yüzde 0.6 oranında düşmüştür.

 

4) İhracatta gerileme var…Geçici dış ticaret verilerine göre 2013  Haziran ayında ihracatımız 2012 yılı haziran ayına göre yüzde 6 oranında azaldı.

 

Sonuç olarak , Hepimiz aynı gemideyiz … İsterdik ki bu yazının başlığı ‘’Sanayide Üretkenlik arttı ‘’ diye yazalım…Ne var ki bu verilerin tamamı  resmi verilerdir.

 

Bu verileri ekonomi yönetimi de görüyor ve fakat  farklı yorumluyor. Başka türlü yorumlaması da mümkün değil. Aksi halde beklentiler daha çok kötüleşir. Ekonomi yönetiminin yanlışı, hiçbir önlem almadan bu gidişatı seyretmektir. Sanki her şey finans sektörüne ve sermaye piyasasındaki spekülasyona bırakılmış gibi duruyor.

 

Oysaki , sanayi de üretkenliği artırmak için , ciddi bir kalkınma planı hazırlamak ve bu palanı uygulamak  gerekir. Yeni Kalkınma planında hedef  ,’’rekabet gücü yüksek sanayi sektörü yaratmak ve üretimi artırmak ‘’ şeklinde açıklanıyor … Ne var ki  bu hedef bir iyi niyet gibi duruyor… Çünkü hükümet , hem planlamaya inanmıyor , hem de sıcak para ,kur sorunu ve  on yıldan beridir sağlam dediği ve kendi yarattığı frenkeştayn olan finans sektörünün günübirlik sorunları ile uğraşmaktan  uzun dönemli önlemler alamıyor.

 

Üretkenliğin artması , yatırım ortamına bağlıdır. Hükümetin herkesi karşısına alan dış politikası , toplumu geren iç politikası böyle bir yatırım ortamına imkan vermiyor.

 

İstihdam  üstündeki ağır vergi ve kesintiler de , özellikle emek yoğun sanayi yatırımlarını engelliyor. Türkiye’de istihdam üzerindeki vergi ve prim yükü, yüzde 37’den başlamaktadır. Yüksek istihdam yükü hem içeride, kayıt dışı istihdama neden oluyor… Bu sorun da haksız rekabet yaratıyor. Hem de Türkiye’nin dış rekabet gücünü düşürüyor. İstihdam yükünün daha düşük olduğu ülkelere karşı da, Türkiye’nin üretim maliyeti daha yüksek olmakta ve rekabet şansını azaltmaktadır. Yapılması gereken, istihdam yükünü yüzde 25’e indirmektir. Bu durumda kayıt dışı istihdam da azalacaktır. 8.5 milyona yükselen kayıt dışı istihdam önemli ölçüde düşecektir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir