YÜKSEKÖĞRENİMDE HÜKÜMET VESAYETİ

Yükseköğrenimi, politikaya, ideolojiye alet ederseniz ne olur? Bu gün Yükseköğrenim sisteminin içinde bulunduğu durum, bu soruya en iyi cevabı oluşturuyor. Üniversitelere rektör atamaları, 1982 ‘den bu güne kamuoyu vicdanını rahatsız ediyor… YÖK uygulamaları tamamıyla ideolojik çerçeve içine sıkıştı…

 

 

 

Üniversitelere kötü tohum 1982 anayasası ile atıldı.  Bu anayasada Yükseköğrenimi tek bir insan şekillendirdi… İhsan Doğramacı… 

 

Doğramacı, Kenan Evren’in güvenine mahzar olmuş bir insandı… Ne dediyse yapıldı…  Vakıf Üniversiteleri Anayasaya konuldu…  YÖK düzeni getirildi. Akademisyenler çok sıkıntı çekti… Yabancı yayını olmayanlar profesör olamıyordu… Sosyal bilimlerde yabancı yayın yapmak hemen hemen mümkün değildi… 

 

YÖK’ten önce rektörünü, dekanını ve hatta yönetim kurulu üyelerini kendisi seçen akademisyenlerin, YÖK atamaları ile moralleri bozuldu. Üniversitelerde verimlilik düştü.

İş o kadar tırmandı ki , bu gün bir profesör çalışacağı asistanı seçemiyor.. Merkezi sistemle YÖK tayin ediyor.

 

Oysaki akademisyenlik usta- çırak ilişkisi içinde oluşması gereken bir meslektir.  Bu ilişkide ustanın daha çok gayreti olması için, kimi yetiştireceğini bilmesi gerekir.  Ayrıca mesleğin bir garantisi kalmadı… Doktorasını veren araştırma görevlilerinin Üniversite ile ilgisi kesiliyor.

 

Yapılması gereken, Öncelikle Hükümetin yükseköğrenim üstüne kurduğu vesayet ’ten vazgeçerek, akademik, işleri tamamıyla öğretim üyelerine devretmek olmalıdır. . Bunun için önce YÖK’u kaldırmak. Sonra mali işleri, akademik işlerden ayırmaktır.  Maalesef sık sık vesayetleri kaldırdığını iddia eden AKP iktidarı, daha ağır vesayeti Üniversiteler üstüne kurdu. 

 

Üniversitelerde yaşananlar da manşetlerden inmiyor. Dünde bir manşet vardı… Bu manşetler sanki Üniversitelerdeki ideolojik tartışmaları kışkırtıyor. Aslında olayın alt yapısı açıklığa kavuşmadan bir gazetenin ‘’dekandan onu polis koruyacak ‘’ diye manşet atması, üniversiteleri ve öğretim üyelerini aşağılayıcı bir yaklaşımdır.  Hayatını üniversiteye vermiş ve uzun yıllar dekanlık yapmış bir insan olarak önerim, Üniversite öğretim üyeleri derneğinin, Öğretim üyeleri sendikalarının,  bu gibi işlerde müdahil olması gerekir. Ne yazık ki, Üniversitelerdeki yozlaşma, bu gibi örgütleri de öteden beri yozlaştırdı. Söz gelimi 2007 yılı sonunda 4 rektör aday idik. Elbette aday olarak Hepimiz öğretim üyesi idik.  Ne var ki, İstanbul Üniversitesi öğretim üyeleri derneği ve sendika, ideolojik davrandı ve bir adaydan yana açık tavır koydu. Yani öğretim üyelerinin yüzde 80’ini dışladı. Oysaki bu örgütlere söz gelimi bende üye idim. öğretim üyeliği mesleğini ideolojik olarak kullandıkları için her ikisinden istifa ettim.

 

Yani bugünkü sorunlar AKP’ den önce de vardı. AKP ‘nin şimdi yaptığı ise bir rövanş’a dönüştü.

 

Yükseköğrenim bir ülkenin kalkınmasında ilk sırada yer alır. İkinci dünya savaşından yerle bir olmuş olarak çıkan Almanya’nın kalkınmasında ‘’Erhard mucizesi ‘’ denilen, aslında bu ülkenin elinde kalan eğitilmiş ve vasıflı işgücünün bir mucizesidir. Rusya’nın komünizmden sonra bu günde uzay yarışında söz sahibi olması, elindeki uzmanlardan dolayıdır.  Hükümetin ve basını yükseköğrenimi daha çok yozlaştırması, en büyük iddiamız, kalkınma iddiamızın duvara çarpmasına neden olacaktır. Toplum olarak bu bilinç içinde olmamız ve yükseköğrenime sahip çıkmamız gerekir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir