OTORİTER REJİM YOLSUZLUĞU ARTIRIR

ABD’ de Özgürlükler evi (Freeddom house ) isimli kuruluş her yıl dünya ülkelerinde ‘’siyasi haklar ve sivil ögürlükler ‘’ konusunda anket yapar ve dünya özgürlük haritasını çıkarır. Bu son raporda dünya özgürlükler haritasında 88 ülke özgür, 59 ülke yarı özgür ve 48 ülke de özgür olmayan üllke statüsünde yer aldı. Dünya da özgür ülke nüfusu 2.8 milyar , yarı özgür ülkeler nüfusu 1.8 milyar ve özgür olmayanlar nüfusu ise 2.5 milyardır.

Türkiye bu haritada yarı özgür ülke olarak yer alıyor.

2014 özgürlükler  endeksi  Türkiye raporu , ilk başta insan hakları savunucularının, gazete ve sendikacıların terör yasası kullanılarak hapsedildiğini vurguluyor.  Suriye’de silahlı çatışmalara destek vermesi  ,güvenlik güçlerinin işkence ve öldürücü güç kullanması tenkit ediliyor.

Genel raporda ise Türkiye olumsuz  noktada yer alıyor. İki yerde özel notlar var… Bunlardan birisi  raporun girişindedir  ‘’ Büyük siyasi nüfuzlu olan   , Rusya, Ukrayna , Azerbaycan, Türkiye , Venezuela  ve Endonezya ‘ da demokratik haklar konusunda ciddi gerilemeler var. ‘’ deniliyor.

Raporun Avrupa kısmında ise ,‘’ Avrupa’da birçok ülke de , yine çok sayıda  göçmen akını karşısında milliyetçi duygular kabardı ve fakat  bu ülkeler demokratik standartlar ve sivil özgürlükler için bu duruma saygı gösterdiler.  Ancak Türkiye’nin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan, İstanbul’da protestoları  darbe olarak niteledi , bunlara ve  medyada eleştirel seslere karşı bir kampanya başlattı , giderek otoriter eğilimler içine girdi ‘’ deniliyor.

 

 

İhtilallerde dahi Dünya Türkiye’de yaşanan demokrasi ve insan hakları ihlalleri  üstünde bu kadar durmamıştı. Tersine bazı yorumlarda  , terörün önlenmesi ve demokrasiyi getirmek için ihtilal ,kaçınılmaz bir çözüm olarak görülüyordu. Bu gün Türkiye’de insan hakları ihlalleri nedeniyle  dünya kamu oyunun aldığı tavır herkesi utandıracak kadar ağırdır.

 

Siyaseti kilitleyen yolsuzluklar,  demokrasinin sınırlanmasına yol açıyor ve demokrasinin sınırlanması da yolsuzlukları besliyor. Yani Türkiye de  otokratik rejim ve demokrasi birbirini besleyen bir kısır döngü  oluşturdu.

 

Bu günkü otokratik yönetimin altyapısını  yaratan uygulamalardan birisi , 1980 sonrası devlete bakış açısının değişmesidir. 

 

Devlet bütçesinin halk adına Meclis tarafından denetlenmesi, Devlette şeffaflık ve hesap verilebilirliğin olması,  Demokrasinin olmazsa olmazlarındandır. Demokrasilerde  siyasi iktidarlar, Devleti geçici olarak yönetmek üzere gelen emanetçilerdir.

 

Türkiye de siyasi iktidarlar genel olarak dolaylı yollardan bütçeyi halkın denetiminden kaçırdı.  Bütçe dışı fonlar oluşturuldu. Bütçeye aktarılmadan hazineye nakit hesabından harcamalar yapıldı.  Geçen yıl olduğu gibi eksik sayıştay raporları ile Bütçe üzerinde Meclisin ve dolayısıyla halkın denetimi engellendi.

 

Sonuçta  siyasi liderler  Devleti kendi işletmeleri gibi gördü.

 

Demirel, bir kamu arsasının kanunsuz olarak bir medya sahibine verilmesi nedeniyle ‘’ Verdimse ben verdim’’ demişti… Rahmetli Özal ‘’ benim memurum işini bilir’’ demişti. Bu gün Erdoğan  da Cemaat için ‘’ ne istediniz de vermedik ‘’ sözü ile devleti kendi işletmesi gibi gördüğünü daha net bir şekilde açıkladı.

 

Gelişmiş ülkelerde Demokratik yollardan  iktidara gelen siyasi partilerin devleti kullanması halk tarafından çok hızlı tepki görmektedir.

Yani halkın yolsuzluk algılaması yüksekti. Türkiye de Halkın yolsuzluk algısı düşüktür.

 

Uluslararası şeffaflık örgütünün 2012 raporuna göre Türkiye’nin yolsuzluk algısı endeksi 10 üzerinden 4,9’ dur. Dünya ortalaması olarak   170 Ülke arasında orta sıraların altındadır.

 

Gerçekte ise , Yolsuzluklar halkın huzurundan , refahından götürüyor.  Yoksulluğu artırıyor. Yolsuzluğa karşı kayıtsız kalan kendi kuyusunu kazmış oluyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir